Iris Loonen, fotograaf Gouda 

Ik ben Iris Loonen, afgestudeerd fotografe aan de Kunstacademie in Den Haag. Sinds 2002 werk ik als zelfstandig Fine Art fotograaf. Ik woon en werk in de watertoren van Gouda. Een inspirerend gebouw voor bijzondere fotoportretten en met een 12 meter hoge studio voor studiofotografie. Het leukste van geënsceneerde fotografie is dat ik er mijn artistieke visie helemaal in kwijt kan. Alles zet ik naar mijn hand. Het begint met een vaag idee dat steeds meer vorm krijgt en helemaal uitgewerkt wordt. Dat kost wel wat tijd! Zo zoek ik soms weken naar de juiste locatie en speur ik via marktplaats en tweedehands winkels precies de rekwisieten op die ik nodig heb. Ik wil dat tijdens het fotograferen alles meteen perfect wordt vastgelegd zodat er achteraf zo min mogelijk hoeft te worden gefotoshopt.

Kijk voor mijn ander werk op www.irisloonen.nl

 

Anderen over mijn werk

Hans Thieme:

"Hij is echt prachtig geworden en hangt op een prominente plek in onze woning. Nogmaals erg bedankt, het is echt wat anders geworden dan zo’n oubollige plechtige statiefoto. Dit is een plaatje waarnaar je blijft kijken. De felblauwe elementen doen het erg goed!"

 

 

Ben Loonen uit Goirle: Sprookje!

Je zult maar zo'n schitterend fototafereel krijgen: een lust voor het oog, een feest van kleuren, talloze details die te denken geven. Je raakt niet uitgekeken of uitgedacht.

Zo'n tafereel komt niet uit de lucht vallen. Ik ken de kunstenaar een beetje: Iris Loonen is per slot van rekening mijn dochter, een van de zes. In haar afstudeerfoto's aan de Haagse kunstacademie zijn spreekwoorden uitgebeeld, zegswijzen, doordenkertjes. Daarna is ze doorgegaan op dit pad. Met haar werk lijkt ze te zeggen dat er méér is dan straatrumoer, ellende en narigheid, Weltuntergang.

In haar fototaferelen zet ze gezinnen, families, vrienden bij elkaar die het verhaal vertellen dat ze het goed hebben met elkaar. Kan dat ook nog? Ze laten zich van hun mooiste kant zien, ze hebben het chagrijn van hun gezicht gepoetst, zich in kleurige kleding gestoken, zich verplaatst in een omgeving die adembenemend mooi is. Er is hard aan gewerkt om het zo te krijgen, maar als eenmaal de staat der volmaaktheid bereikt is, laat de camera haar klik horen en is het moment voor eeuwig vastgelegd. De werkelijkheid van het sprookje laat zich niet meer ontkennen.

Een fototafereel is niet de geijkte groepsfoto. Ik zie mijn zes dochters, zes meiden, wat zeg ik: zes volwassen vrouwen die zich wellicht de tijd herinneren dat ze met een theeserviesje speelden: die gelukkige kindertijd die vooral achteraf sprookjeskwaliteit heeft. Op de foto zijn het zes zussen; ondanks de onderling verschillende omstandigheden blijven ze dat óók. De klok speelt nogal een rol in deze foto. Inderdaad, zo was het thuis: alles op tijd en stond. Heeft de tijd stilgestaan? Natuurlijk niet: deze vrouwen hebben partners gekregen en kinderen, ze zijn door ervaringen sadder and wiser geworden, niet alles gaat van een leien dakje, niet alles is rozengeur en maneschijn. Welke kaart trek je uit een handvol? Welk konijn komt er uit de hoge hoed? Waar sta je op de ladder?

De foto doet mij denken aan de sferen van Alice's Adventures in Wonderland, en Through the Looking Glass van Lewis Carroll (1832 – 1898). Zij/wij hebben deze verhalen gelezen. Een mooie quote van de man vind ik: Why, sometimes I've believed as many as six impossible things before breakfast (Wikipedia). Ik schrijf dit stukje nu de V.S. de Trump-kaart getrokken heeft. De Teaparty van de republikeinen viert feest. De wereld houdt zijn adem in, vraagt zich af hoe laat het is. Een mad hatter krijgt de code van de atoomknop. Binnen een jaar wil hij het klimaatverdrag intrekken. En vrouwen? Grab them by their pussy. Voor het ontbijt kunnen we met gemak al zes nachtmerries gedroomd hebben.

Dit fototafereel laat me geloven in een wereld waarin het sprookje nog bestaat. Iris Loonen ziet het door haar lens, de klik van de camera legt het vast. Het is aan ons om te kijken, onze gedachten te denken, te werken aan dat wonderland.

 

 

Ariën van den Boogaard:

 

"Het eindresultaat, precies zoals we vooraf hadden gepland. En dat in een creatief proces. Ik ben zeer te spreken over mijn "Gouden Tafereel". Wat fijn is aan de samenwerking met Iris is, dat ze vooraf met je de tijd neemt om ideeën en voorstellen door te nemen. Accounting heeft al zo'n saai imago dus wilde ik een foto die niet alledaags was. Daar heeft Iris uitstekend in meegedacht.

Inmiddels is de foto te bewonderen op mijn website: www.soliduscontrol.nl

 

 

Judith van Wijk van: hipenhot.nl

Iris nam uitgebreid de tijd om ons goed op de foto te zetten. Alle details moesten kloppen. Lichtval, gezichten, kleding, de bomen. De kinderen vonden het leuk. Het duurde precies lang genoeg. Daarna mochten ze nog even spelen en een ijsje eten. Wij dronken thee in de zon.

De foto is prachtig geworden. Precies het tafereel geworden dat we in gedachten hadden. Sprookjesachtig, vrolijk, iedereen in zijn eigen rol. De blijheid straalt van het gezicht van Lenthe af. Je zult maar 3 jaar zijn en als prinses op een met bloemen versierde schommel mogen schommelen!

lees hier het hele artikel van Judith

 

J.J.M. Groen:

De Goudse fotografe Iris Loonen is een goed voorbeeld van een artiste die in stilte werkt en zich niet op de voorgrond zet. Eigenlijk het volstrekte tegendeel van een paparazzo! In die stille bescheidenheid voert ze ons mee naar wonderschone werelden: fototaferelen noemt ze die. Het is een prachtig romantische, spookjesachtige uitbeelding van de werkelijkheid zoals die door de gefotografeerden wordt beleefd en ondergaan. Je hebt er dus zelf deel aan, omdat je kan aangeven wat je zoal bezighoudt en wat je belangrijk vindt. Zij maakt dan de compositie en legt die vervolgens vast. Het resultaat is niet alleen fraai, maar ook doordacht, sprookjesachtig en in mooie kleuren vastgelegd, zonder dat zij van het zgn fotoshoppen gebruik maakt. In dat tafereel, waar je dus zelf in participeert, kunnen ook andere mensen die deel uitmaken van jouw leven (familie, collega's, vrienden, buren) een plaats innemen. Zo ontstaat een tafereel, dat je wel even bezighoudt. Het is een foto, die niet op een stapel terecht komt! Het wordt dus tijd dat deze fotografe meer aandacht krijgt, al blijft het ook goed dat zij in stilte door blijft creëren en vormgeven. Want dat kenmerk is ook de grote kracht van Iris Loonen, waaruit dus verbluffende en bijna diepzinnige foto's ontstaan, die lang blijven fascineren.

 

M. Boele:

De fotografe iris Loonen laat sprookjes werkelijkheid worden en de werkelijkheid een sprookje. Leuk de inbreng die jezelf kan hebben in het realiseren van het thema! Originele mooie scherpe foto's, je ziet dat ze er intens mee bezig is met veel gevoel voor de mensen en kinderen die poseren voor haar. Ik wens haar dan ook alle succes toe die haar terecht toekomt! ”

 

Saskia Noorlander:

Iris neemt ruim de tijd om mijn dochter Karlijn (3 jaar) te laten wennen aan haar en de camera. Want op de foto bij een echte fotograaf is toch wel spannend. En wat ziet het tafereel (prinses op de erwt) er mooi en professioneel uit! Karlijn voelt zich een echte prinses. Iris heeft het tafereel helemaal uitgedacht, maar er is ook ruimte voor eigen inbreng. Zo mocht de favoriete knuffel ook mee op de foto.

Het was een hele gezellige ochtend en we zijn heel erg blij met het resultaat. Karlijn voelt zich nog steeds een echte prinses.